Wspólny kwiat to jedno z najpiękniejszych osiągnięć perfumerii artystycznej. Irysy mineralne, osmantus między morelą a skórą, białe kwiaty wysuszone przez wiatr, zielone magnolie: nisza uwolniła kwiatowy zapach od jego losu gatunkowego i uczyniła go językiem dla wszystkich, gdzie kwiat jest materiałem do rzeźbienia, a nie dekoracją.

Jak wybrać unisexowy kwiatowy zapach

Najbardziej naturalnie dzielone terytoria to cztery. Irys, pudrowy i radykalny, to kwiat-nie-kwiat par excellence: zimny, elegancki, niemal architektoniczny. Osmantus oscyluje między owocem a skórą, z ambiwalentnym urokiem, który nie należy do żadnej garderoby. Białe kwiaty w zielonej tonacji — oskubany jaśmin, mentolowa tuberoza — odbierają bukietowi wszelką słodycz. Ciemne róże, w końcu, na oudzie lub paczuli, stały się klasyką perfumerii bezpłciowej.

Rada: szukaj kwiatowego zapachu, gdzie kwiat dialoguje z suchą materią — drewnem, kadzidłem, mchem. To kontrapunkt czyni go uniwersalnym.

Najczęściej zadawane pytania

Czy kwiat może naprawdę być unisexowy?

Kwiaty w naturze nie mają płci; mają ją w marketingu. Perfumy artystyczne komponują kwiat według jego charakteru — mineralnego, zielonego, przyprawowego — i pozostawiają ostatnie słowo osobie, która je nosi.

Jaki wspólny kwiatowy zapach jest najłatwiejszy na początek?

Irys lub osmantus o średniej intensywności: oba eleganckie, dyskretne i natychmiast oddalone od komercyjnych kwiatowych zapachów kobiecych.

Sezonowość?

Wiosna i jesień to preferowane terytoria, ale pudrowy irys zimą lub zielona magnolia latem działają doskonale.